Przemyślenia, opinie, fakty - BLOG ACIDDRINKERA

Dlaczego dopiero teraz zdecydowałem się poświęcić notkę temu filmowi? Ochłonąłem. Bardzo trudno jest napisać cokolwiek o czymś co się obejrzało. Minęły już trzy tygodnie od mojej wizyty w kinie na "Katyniu" i stwierdzam - jestem gotowy ;).

Film ten bije wszelkie rekordy co do oglądalności, jest to poniekąd uzasadnione, gdyż jest to dzieło niezwykle rozreklamowane, tematyka jest interesująca, no i oczywiście szkoły, które muszą obowiązkowo "Katyń" zobaczyć. Na joggerze pisali o tym już chyba wszyscy. Raczej nie było recenzji hiperpozytywnych. I tutaj także takie nie przeczytacie. Genialny Andrzej Wajda podjął się wykonania filmu o sprawie dla narodu polskiego strasznej. O stalinowskiej czystce na ogromną 10-tysięczną skalę. Wielkie postaci, muzyka Krzysztofa Pendereckiego, plejada gwiazd od Wajdy po Pasikowskiego wydawałoby się, że wykonają film wybitny, a tak się mimo wszystko nie stało. Opowieść ta nie była de facto o skazańcach stalinowskich, a o paru rodzinach, którzy wyczekiwali na wieści. Z perspektywy paru kobiet widzimy jak walczono z kłamstwem komunistycznych władz. Dopiero na samym końcu filmu widzimy prawdę. Bezlitosną rzeź tysięcy polskich żołnierzy poprzez strzał w tył głowy. Przede wszystkim zabrakło zarysowania sylwetek ludzi, którzy byli skazani na śmierć, ich cierpienia w oczekiwaniu na śmierć. Wielką zaletą "Katynia" była doskonała scenografia, ale cóż - skoro budżet wynosi 15 milionów złotych, trudno aby było inaczej. Podsumowując film był niezły, gra aktorska nie pozostawiała wiele do życzenia, wszystko zostało wykonane z rozmachem. Zapewne przez długość filmu zostało parę niedopowiedzeń, a szkoda bo niektóre ujęcia mogłyby zostać ucięte.